e

Tiyatro Terminal

27

Ağustos
Silah seslerinin dinmediği kanlı günde, 1 Mayıs 1977'de kalabalığın içinde ölen birinin kalbinin yansıması... "-Arkamı bir döndüm yıllar geçmiş. Yollar, duraklar, insanlar… Önce adımı kısalttım. Ben Fü, sahi deliliğin ve aklın ince çizgisinde gönlümü hangisine bıraktım?" Aynı evin içinde birbirine hem çok uzak hem de çok yakın iki kardeş: Füreyya (Fü) ve Münevver (Mü). Münevver işiyle ve oğluyla kuramadığı iletişimini düzeltmekle meşguldür. Hastalığı ile mücadele ederken dünya ile dalga geçercesine küçük oyunlar oynayan Fü’ye, ona bakıcılık yapmaya gelen Sibel eşlik eder. Oyunculuk sınavlarına hazırlanan Sibel ile Fü’nün geçmişi kimi noktalarda özdeştir. Sibel’in hayatı sevgilisi Erkan’la kurduğu ilişkide bazı açılardan çıkmaza sürüklenir. Fü'nün hastalığı ilerler... Geçmiş bugüne karışır, bağlar kopar ve yeniden kurulur… ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ The reflection of the heart of someone who died in the crowd on May 1, 1977, on the bloody day when the gunshots did not stop... “I turned around and years passed. Roads, stops, people... As I atone for my grief, the good days of the future passed by me. First, I shortened my name. I am Fü, which one did I leave my heart to in the fine line of madness and reason?” Two sisters, both very far and very close to each other, in the same house: Füreyya (Fü) and Münevver (Mü). Münevver is busy with her work and repairing the communication she has lacked to establish with her son. Sibel, who comes to babysit her, accompanies Fü, who plays small games as if she is making fun of the world while struggling with her illness. Sibel, who is preparing for the acting exams and Fü’s past become identical at some points in time. Sibel's life is dragged into a dead end in some respects in her relationship with her lover Erkan. Fü's illness progresses... The past merges with the present, ties are broken and re-established...